Gaan staan voor G’ds Volk, mijn Volk

Gaan staan voor G’ds volk, Mijn volk!

door Yvonne van der Tas

Dat is de houding van Esther, maar ook de houding die ik graag wil hebben in mijn leven. Gewoon in alle daagse dingen van mijn leven. Maar daar is moed, wijsheid, geduld, afstemming en daadkracht voor nodig. Die oproep ligt er voor iedereen, om dit te ontwikkelen voor de toekomende wereld ( 2 Korinte 4:16-18).

Ik kom nu 20 jaar in de gemeente Beth-Yeshua, Amsterdam, en het lijkt wel of er opnieuw een ontwikkeling zich voordoet in mijn persoonlijk leven. In eerdere artikelen schreef ik over mijn baan als kraamverzorgster in het ziekenhuis en over het proces van geboren worden en de pijn en moeite die dit met zich mee brengt. Het zijn ervaringen die ik graag wil delen, omdat we zoveel van elkaar mogen en kunnen leren als we leren om kwetsbaar, open en vooral echt te zijn.

Vanuit mijn pinkster/evangelische achtergrond kwam ik in 1998 terecht in Beth- Yeshua, omdat mijn schoonmoeder door haar leven een voorbeeld voor mij was en nieuwsgierigheid bij mij op wekte. En daar begon mijn reis, van thuis had ik normen en waarden van de Bijbel meegekregen vanuit christelijk perspectief. Ik maakte als jong kind ( 7j ) de keus om G’d te willen volgen en ging op weg.

Pleisterplaats Beth-Yeshua Amsterdam werd mijn 2e thuis, hier leerde ik met vallen en opstaan een hoop nieuwe dingen aan, maar vooral leerde ik een hoop oude dingen af. En daar ben ik zo dankbaar voor, een proces wat als het goed is niet stopt voor ons mensen.

Ik kwam wekelijk in de diensten en kreeg onderwijs vanuit de Tora, wat heel praktisch werd vertaald naar mijn dagelijkse bezigheden. Ik was echtgenote en moeder van drie dochters en werkte daarnaast 50% in de kraamzorg dus stond met beide benen in het dagelijkse leven. En daar vonden de meeste processen plaats. In mijn gezin, op mijn werk, in de gemeente.

Lech Lecha, Ga voor jezelf. Ik mocht leren zelf te denken en te onderzoeken, te overleggen maar vooral te wachten. Ik ging mijn vader en moeder verlaten in de dingen die ze me hadden meegegeven. Ik mocht oude systemen ontdekken en kijken welke ik daarvan wilde houden en volgens Tora klopten en welke ik wilde veranderen voor mij zelf en mijn nageslacht. Ik leerde mijn kinderen en echtgenoot in handen van de Eeuwige terug te geven en Zijn plan met hun leven en hun keuzes te respecteren.

In de werkgroepen waar ik zat, de taken die ik te doen kreeg ontstonden confrontaties, “spiegel momenten” waar ik de keuze maakte om te kijken naar mijn aandeel, ik vroeg me af ben ik wel echt mooi? (Jakobus 2:19-25) Vanuit mijn natuur was ik meestal kwaad op de ander en gebruikte ik de aangeleerde trucs van vroeger om mij te weren. Maar ik leerde meer en meer te kijken naar het proces, mijn houding en de les die ik er uit kon leren. Ik wilde de houding van de nieuwe mens aanleren!

Die persoonlijke lessen en het onderwijs uit de Tora probeerde ik daarnaast weer naar de kinderen terug te vertalen in de lessen die ik mocht geven. En daardoor maakte ik dat wat ik las in de bijbel en hoorde in de diensten, mij meer en meer eigen. Door het te doen ( Johannes 7:17 en Filippenzen 4:9)! En gelukkig mocht ik daarin ook fouten maken, mijn houding hierin was steeds doorslaggevend voor hoe het verder ging. Een pijnlijk maar bijzonder proces, zoals een geboorte van een kind dat ook is.

Esther was een vrouw die met wijsheid en moed stond voor haar volk, zij durfde zich zelf in de spiegel te bekijken. En de koning zag haar hart aan! Zij is voor mij een voorbeeld, om te staan voor de situaties die zich in het dagelijkse leven voordoen. Daarin wil ik positie innemen. Mijn houding vanuit de Tora te spiegelen naar de wereld om me heen, in woord en daad.