Levenskunst

 

Het is een levenshouding om in het leven te genieten van de goede dingen die de Eeuwige ons geeft. Een dankbaar hart is een houding en een levenskunst die we ons eigen kunnen maken. Toen ik jong was ontdekte ik bij mezelf een neiging tot klagerigheid. Dat vond ik geen fraaie eigenschap en ook niet tot eer van de Eeuwige. Ik begon teksten uit de bijbel op mijn keukenkastjes te plakken die gingen over dankbaarheid en tevredenheid. De teksten gingen voor me leven, ik repeteerde ze en begon ze te kennen.

Na een lange tijd ervoer  ik bevrijding van deze slechte houding. Dank aan de Eeuwige! Klagerigheid wordt in het ‘Asjamnoe’ gebed tijdens Jom Kippoer als een zonde beschouwd waarvan je je bekeren moet, maar dat wist ik toen nog niet.

Tragische gebeurtenissen en genezing
In onze levens gaan we vaak door pijnlijke en tragische periodes. Er zijn dan twee mogelijkheden. We kunnen bitter worden maar ook kan onze pijn ons in de armen van onze liefdevolle Hemelse Papa drijven. Het laatste is het beste dat we kunnen ervaren want Hij is liefdevol en vol ontferming. Hij zal ons nooit verlaten en verwerpen. De Eeuwige is teder als een zorgende moeder voor zijn kinderen.

Vaak kom je door tragische gebeurtenissen in je leven tot een dieper besef van leven. De goede kanten van het leven te kunnen zien en waarderen juist door periodes van diepe rouw en verdriet. De eenvoudige dingen van het leven blijken dan juist het meest belangrijk te zijn en veel dingen die we belangrijk vonden vallen dan weg.
De liefde die we voor de Eeuwige voelen wordt misschien wel het allerbelangrijkste in ons leven. Hem te kennen en te mogen dienen. In 1 Kor. 13:12-13, Nu ken ik onvolkomen, maar dan zal ik ten volle kennen zoals ik zelf gekend ben. Zo blijven dan: Geloof, hoop en liefde, deze drie maar de meeste van deze is de liefde.

We zien dat de Eeuwige ons door en door kent. Wat een veilig gevoel.
Niemand kent ons zo goed als Hij. We mogen en kunnen Hem vertrouwen in ons verdriet, onze pijn en droefenis en op weg om een ‘sterke vrouw’ voor de Eeuwige te worden en te zijn.