Een nieuwe baan

Een nieuwe baan gekregen op Soekot

Dat ik een andere baan heb gekregen is zo speciaal voor me geweest. Al langer was er bij mij een verlangen om niet meer op de Sjabbat van de Eeuwige (zaterdagen en feesten) te werken, maar in mijn functie als kraamverzorgster in de thuiszorg was dat niet goed mogelijk (over het algemeen was ik de feesten wel vrij maar vooral de zaterdagen toch wel om de week aan het werk), ik bad hier ook wel voor maar was niet actief opzoek.

In februari werd mijn collega en vriendin aangenomen in het ziekenhuis in Almere en zij vertelde mij dat er in het najaar nog een plek vrij zou komen voor een vacature, ik besloot spontaan een open sollicitatie te schrijven omdat er in de thuiszorg toch ook wel veel veranderingen waren en ik vaker nadacht of ik niet wat anders zou moeten gaan doen. Ik wist niet of het ziekenhuis echt mijn plek zou zijn maar ik solliciteerde toch voor een functie als kraamverzorgster.

Pas maanden later werd ik op Jom Kippoer (dit feest staat voor bezinning, nadenken over je relatie met G’d en je levens houding) gebeld met de vraag of ik nog interesse had voor die functie en of ik op kort termijn voor een oriëntatie gesprek kon komen. Toen ze me vroeg om op de eerste dag van het Loofhuttenfeest te komen ging er bij mij een lichtje branden…. Ik vroeg me af wanneer ik had geschreven en kwam er achter dat dit midden in de week van Pesach was geweest. Dit feest staat voor weggaan uit het oude, achterlatend het vertrouwde. Voor mij een bijzondere aanwijzing!

Uiteindelijk had ik de dag voor het loofhutten feest een 1e gesprek en dit verliep prima, want ik was goed voorbereid. De ochtend voor mijn afspraak in het ziekenhuis had ik nog een afspraak bij de fysio-haptonoom therapeut en was enorm druk en enthousiast over deze sollicitatie. Ik kwam wat tot rust toen ze me een lesje in non-verbale communicatie gaf en mijn spontane emoties wat tot bedaren bracht. Het was als een extra cadeautje van boven. Omdat ze eigenlijk zo snel mogelijk iemand willen hebben vroegen ze me of ik de volgende dag wilde bellen of ik door wilde gaan met solliciteren, zo niet, zou ze opzoek gaan naar andere kandidaten en het feit dat ik op dat moment de enige was voelde best prettig.

Het was de 1e dag van het Loofhutten feest dat ik belde om te zeggen dat ik wel verder wilde gaan met deze sollicitatie en kreeg een uitnodiging voor een gesprek op de 8e dag van het Loofhuttenfeest. Maar ook deze afspraak verzette ik naar een dag eerder omdat het voor mij een rustdag was. Dus ook dit gesprek werd verschoven naar een dag eerder en ik ging er heen met een zeer rustig gevoel en een zeker gevoel van vertrouwen: “dat ik deze baan van G’d zou gaan ontvangen”!

Ik had een gesprek met 3 mogelijke collega’s en de leidinggevende van de afdeling en ze stelden me vragen als:
Wat ik zou gaan missen in mijn werk in de thuiszorg? wat dacht ik er te vinden? Hoe ik me in het team zou gedragen en opstellen? Mijn sterke en zwakke kanten, en veel meer. Omdat ik hier goed over nagedacht had waren mijn antwoorden doordacht en onderbouwd en voelde het heel goed. Ik kende mijn kwaliteiten maar ook mijn valkuilen en juist die zouden groei kunnen geven in mijn persoonlijke ontwikkeling en ik wist dat ik op verschillende gebieden in dit werk meer groeikansen lagen juist omdat ik geconfronteerd zou worden met collega’s en ik niet meer solistisch zou werken.

Degene die het gesprek leidde zei me bij het weg gaan :”Ik vond het een zeer goed gesprek en ik bel je morgen of je het bent geworden.” Met enige triomf liep ik het ziekenhuis uit en dacht: “ morgen krijg ik een telefoontje” en het zou de 8e dag (wat staat voor iets nieuws) van het Loofhuttenfeest zijn. Juist in dat jaar hadden wij zelf geen loofhut in de tuin omdat wij aan het verbouwen waren. Maar op die ochtend gingen mijn man en ik samen naar mijn schoonouders om daar in de loofhut iets te drinken en te eten. (De loofhut symboliseert: onze afhankelijkheid van de Eeuwige, maar ook is het een oogst feest waarin je met vreugde de vruchten van het afgelopen jaar mag oogsten/zien.)

Het was een enorme bemoediging dat ik in de loofhut werd gebeld door mijn aanstaande leiding gevende en hoorde dat ik per 1 januari een nieuwe baan zou hebben! Ik heb gehuild van vreugde over de wonderlijke leiding van G’d en wist toen zo zeker dat dit Zijn plan was. En ook als het moeilijk zou worden wist ik dat ik daar heel zeker zou moeten zijn. We dankten samen G’d voor deze bijzondere baan in de loofhut. Wat betreft het wel of niet werken op de feesttijden, bestond er de mogelijkheid deze op te geven binnen het rooster en kon/kan ik evt. ruilen met andere collega’s. Door deze wonderlijke leiding durfde ik mijn vaste contract van 25 jaar bij mijn huidige werkgever op te zeggen in ruil voor een jaarcontract, in het vertrouwen dat G’d met me mee zou gaan en Hij mijn zekerheid zou zijn, ongeacht hoe de toekomst zou gaan verlopen.

In die week erna moest ik nog werken en kreeg nog een bijzondere knipoog want de baby uit dat gezin heten Levi wat betekent verbond- of aanhechten, dit was toch wel heel speciaal bijzonder. G’d zou een verbond met mij aan gegaan en liet zien” Ik ben met je waar je ook heen gaat…” De hele feestencyclus rond: van Sjabbat tot Simcha Tora, een einde en een nieuw begin. Ik ben nog nooit zo vol van vreugde geweest over de wonderlijke ervaring van de Almachtige in mijn leven, Hem alle eer.

Inmiddels werk ik al weer enkele jaren in het ziekenhuis met veel plezier en al waren de eerste maanden erg moeilijk voor me, de zekerheid dat ik daar moest zijn was voor mij elke dag een feit en bemoedigde me enorm om door te gaan, juist in de moeilijke processen en confrontaties met mezelf en mijn werkwijze. Ik mag dagelijks zien hoe G’d met mij is en ervaar groei in dingen die me niet zo gemakkelijk af gaan maar mag ook ontwikkelen in dingen waar ik plezier aan beleef en daar ben ik erg blij mee. Ik wil afsluiten met een stukje uit een psalm, die ik in die tijd opsloeg.

Psalm 32:8-11
‘Ik let op je (Yvonne) Ik geef je aanwijzingen voor de weg die je moet gaan;
Ik wil je raad geven en met mijn ogen volgen.
Wees dan niet als een paard of als een redeloze ezel, slechts in te tomen met bit en teugel: dan kan geen kwaad bij u komen.’
Voor de boze is er overal ellende, maar geluk omarmt degene die op de Eeuwige vertrouwt.
Rechtvaardigen, wees opgetogen vanwege de Eeuwige en zing een lied, oprechten van hart.